Επίσημη διακοπή εργασιών στο "Περδικοβούνι"

Με νέα απόφαση του δασαρχείου Λιβαδειάς, διακόπτονται επίσημα οι εργασίες επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι». Η απόφαση είναι κατηγορηματική και δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τον παράνομο και αυθαίρετο τρόπο με τον οποίο λειτούργησε η εταιρεία «ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Α.Ε.».

Πέρα από τη διακοπή εργασιών, το σημαντικό στο έγγραφο του δασαρχείου Λιβαδειάς είναι ότι θέτει θέμα συνολικής επανεξέτασης της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων του έργου, απόφαση που αποτελεί τον «πυρήνα» της αδειοδότησης. Πιο συγκεκριμένα, το δασαρχείο Λιβαδειάς ζητά από την εταιρεία:

·         να σταματήσει κάθε εργασία, που δεν προβλέπεται από την υπάρχουσα έγκριση επέμβασης

·         να κατατεθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες όλα τα προβλεπόμενα, προκειμένου να εξετασθεί: η δυνατότητα για την έκδοση νέας απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (που να ενσωματώνει, όμως, το σύνολο του έργο), η τροποποίηση της άδειας εγκατάστασης, ο καθορισμός του ανταλλάγματος και, στη συνέχεια, η εγκατάστασή της με πρωτόκολλο εγκατάστασης.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του δασαρχείου Λιβαδειάς  

2012_11_16_δασαρχείο Λιβαδειάς

Διακοπή εργασιών στο «Περδικοβούνι»

Μια σημαντική εξέλιξη υπάρχει, στο ζήτημα της κατασκευής της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι» του Ελικώνα. Ενώ συνεχίζεται η προκλητική στάση του ΥΠΕΚΑ, που ευνοεί ανοιχτά την ασυδοσία των εργολάβων, το δασαρχείο Λιβαδειάς, στις 30/10/2012 έδωσε εντολή άμεσης διακοπής των εργασιών, μετά από καταγγελία μας, στις 12/10/2012.

Τι έχει συμβεί;

·         αφού η εταιρεία, με μια διάτρητη διαδικασία διαβούλευσης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), το φθινόπωρο του 2009, κατάφερε, με τα χίλια ζόρια, να πάρει έγκριση περιβαλλοντικών όρων για τη μισή επέκταση που σχεδίαζε, μετά από δύο χρόνια, στις 6/9/2011

·         αφού ο υπουργός ΠΕΚΑ αρνείται, παράνομα, επί ένα χρόνο (από 14/10/2011), να εξετάσει και να απαντήσει σε αίτηση θεραπείας για την ακύρωση της παραπάνω απόφασης

·         αφού εκδόθηκε απόφαση έγκρισης επέμβασης σε δασική έκταση, στις 12/12/2011

·         αφού εκδόθηκε άδεια εγκατάστασης, από αναρμόδια αρχή, στις 16/12/2011, που ακυρώθηκε μετά από δική μας προσφυγή, στις 30/3/2012

·         αφού εκδόθηκε νέα άδεια εγκατάστασης, στις 9/4/2012 (θαυμάστε ταχύτητα ο κρατικός μηχανισμός!)

·         αφού αγνοείται και εμπαίζεται και ο συνήγορος του πολίτη, στον οποίο έχει κατατεθεί αναφορά, στις 29/3/2012, για το θέμα της (μη) απάντησης των υπουργών ΠΕΚΑ στην αίτηση θεραπείας

η εταιρεία ξεκίνησε να πραγματοποιεί εργασίες, από τις αρχές του καλοκαιριού του 2012. Για κάποιο λόγο, όμως, αποφάσισε να αλλάξει θέση (αναχωροθετήσει) τις νέες ανεμογεννήτριες. Πήρε περιβαλλοντική έγκριση γι αυτό, στις 13/8/2012, ενώ είχε αρχίσει να εκτελεί εργασίες, χωρίς να εξηγεί τους πραγματικούς λόγους της αναχωροθέτησης. Στην αίτησή της παρουσιάζει ως εξής τη σκοπιμότητα υλοποίησης των αλλαγών: «Η βελτίωση του αιολικού πάρκου ισχύος 48 MW στη θέση “Περδικοβούνι”, αποσκοπεί στη βελτιστοποίηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με την αξιοποίηση του αιολικού δυναμικού της περιοχής». Τόση σαφήνεια!    

«Ξέχασε», όμως, να ζητήσει τις αναγκαίες τροποποιήσεις των αδειών που της έχουν χορηγηθεί (άδεια εγκατάστασης και άδεια επέμβασης σε δασική έκταση). Το γεγονός έγινε αντιληπτό και υπήρξε σχετική καταγγελία μας, στις 12/10/2012, στην αποκεντρωμένη διοίκηση και στις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες, συνοδευόμενη από αίτηση άμεσης διακοπής των εργασιών. Η καταγγελία ενεργοποίησε τη διεύθυνση τεχνικού ελέγχου της αποκεντρωμένης διοίκησης, τη διεύθυνση δασών του ν. Βοιωτίας και τα δασαρχεία Λιβαδειάς και Θήβας, με αποτέλεσμα την εντολή του δασαρχείου Λιβαδειάς, στις 30/10/2012, που αναστέλλει τις εργασίες και παρατίθεται στη συνέχεια, ενώ αναμένεται αντίστοιχη απόφαση και από το δασαρχείο Θήβας.  

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία παρανομεί, για μια ακόμη φορά, όπως και στην περίοδο της κατασκευής της υφιστάμενης εγκατάστασης, που αναγκάστηκε από τις δασικές υπηρεσίες να διακόψει, για ένα διάστημα τις εργασίες, αφού και τότε αποφάσισε να αλλάξει τη χωροθέτηση των Α/Γ, χωρίς να πάρει την αναγκαία τροποποίηση των αδειών που της είχαν δοθεί.

Είναι σαφές σε μας ότι η αναστολή των εργασιών δεν συνιστά μια ουσιαστική εξέλιξη στο συγκεκριμένο έργο, αφού σχετικά γρήγορα η εταιρεία θα καταφέρει να πάρει τις απαραίτητες εγκρίσεις τροποποίησης των αδειών. Αν στεκόμαστε στο γεγονός, το κάνουμε για δύο λόγους:

·         για να αποδείξουμε τον ανεξέλεγκτο τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι εταιρείες, σαν κράτος εν κράτει, δηλαδή. Χωρίς να τηρούν ακόμη κι αυτές τις διάτρητες αποφάσεις περιβαλλοντικής αδειοδότησης και επέμβασης στο φυσικό περιβάλλον. Και καλά, στη συγκεκριμένη περίπτωση, έγινε αντιληπτή η παρανομία. Πόσες άλλες, όμως, περνούν απαρατήρητες;

·         για να υποστηρίξουμε την πεποίθησή μας ότι οι αγώνες και οι προσπάθειες πολιτών και συλλογικοτήτων μπορούν να έχουν αποτελέσματα. Είτε πρόκειται για μικρές και προσωρινές νίκες, όπως η αναστολή εργασιών, είτε πρόκειται για πιο ουσιαστικές, όπως η ακύρωση της μισής επέκτασης της συγκεκριμένης εγκατάστασης (στη θέση «Τούμπα», στην κορυφή του Ελικώνα) ή της γειτονικής εγκατάστασης στη θέση «Κακιά Ράχη».

2012_10_30_δασαρχείο Λιβαδειάς

Προκλητική η στάση του ΥΠΕΚΑ για το «Περδικοβούνι»

Επί ένα χρόνο (από τις 14/10/2011) το ΥΠΕΚΑ αρνείται να εξετάσει την αίτηση θεραπείας (ένα είδος προσφυγής) που του έχει υποβληθεί, για την ακύρωση της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων στο έργο της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι». Και με την παλιά ηγεσία του υπουργείου και με την καινούργια το … έργο που παίζεται είναι ίδιο. Το γραφείο του υπουργού στέλνει την αίτηση στη διεύθυνση νομοθετικού έργου και αυτή με τη σειρά της στην υπηρεσία (ΕΥΠΕ) που είναι υπεύθυνη για την έκδοση της απόφασης (!!!). Γιάννης κερνά, δηλαδή, Γιάννης πίνει. 

Ακόμη κι έτσι, η ΕΥΠΕ δεν απαντά στα επιχειρήματα που περιλαμβάνονται στην αίτηση θεραπείας, αλλά σε άλλα παλιότερα έγγραφα. Κανονική κοροϊδία, δηλαδή! Και αντί ο αρμόδιος υπουργός να τους «βάλει στη θέση τους» και, ταυτόχρονα, να απαντήσει στην αίτηση θεραπείας, παρακολουθεί αδιάφορα για πάνω από ένα χρόνο (από το νόμο, έπρεπε να έχει απαντήσει μέσα σε ένα μήνα).

Για το λόγο αυτό, κατατέθηκε αναφορά στο συνήγορο του πολίτη, στις 29/3/2012, που προσπαθεί από τότε να υποστηρίξει το αίτημα για απάντηση στην αίτηση θεραπείας και αντιμετωπίζει την ίδια περιφρονητική στάση του ΥΠΕΚΑ και των μανδαρίνων του.  

Αφού το πράγμα έφτασε στο απροχώρητο δημοσιοποιήθηκε ανοιχτή επιστολή - καταγγελία στον υπουργό ΠΕΚΑ, στις 15/10/2012, μήπως και φιλοτιμηθεί και απαντήσει στην αίτηση θεραπείας. Η επιστολή - καταγγελία, που υπήρξε αφορμή και για την κατάθεση σχετικής ερώτησης στη Βουλή (23/10/2012), από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει ως εξής:

«Για όλους τους παραπάνω λόγους, είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω δημόσια το υπουργείο ΠΕΚΑ και τους υπουργούς που έχουν θητεύσει σε αυτό στο διάστημα του τελευταίου χρόνου, για τον απαράδεκτο και παράνομο τρόπο με τον οποίο έχουν χειριστεί το δικαίωμά μου να αμφισβητήσω τεκμηριωμένα μια διάτρητη, κατά τη γνώμη μου, απόφαση μιας υπηρεσίας και το δικαίωμα να έχω απάντηση στην αίτηση θεραπείας, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Την ίδια στιγμή η νομοθεσία για την περιβαλλοντική προστασία συρρικνώνεται και οι κάθε είδους «επενδύσεις» βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων πριμοδοτούνται παντοιοτρόπως, και με διαδικασίες τύπου fast track. Είναι απολύτως σαφές σε μένα ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια προκλητική μεροληπτική στάση του υπουργείου και της πολιτείας γενικότερα υπέρ των κερδοσκοπικών συμφερόντων και σε βάρος των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών, στη συγκεκριμένη περίπτωση της ευρύτερης περιοχής του Ελικώνα, που υφίστανται τις συνέπειες της ιδιοτελούς δραστηριότητάς τους».

Μια παρά λίγο ... ακύρωση άδειας εγκατάστασης

Μια κρύο, μια ζέστη

Την ικανότητα του κρατικού μηχανισμού να λειτουργεί με εκπληκτική ταχύτητα ζήσαμε τις τελευταίες μέρες, με επίκεντρο την άδεια εγκατάστασης της επέκτασης της αιολικής εγκατάστασης, κατά 24 MW, στο «Περδικοβούνι» Βοιωτίας. Όταν, βεβαίως, πρόκειται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εταιρειών. Πιο συγκεκριμένα:

Στις 6/9/2011, εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου, από την ΕΥΠΕ/ΥΠΕΚΑ, παρά τις ομφθαλμοφανείς παρατυπίες, κατά τη διαδικασία της διαβούλευσης (εκκρεμεί πόρισμα του συνήγορου του πολίτη, σε σχετική αναφορά). Κατά της απόφασης αυτής υποβλήθηκε, στις 14/10/2011, αίτηση θεραπείας στον υπουργό ΠΕΚΑ, η οποία εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητη, μέχρι σήμερα. Για το λόγο αυτό κατατέθηκε νέα αναφορά στο συνήγορο του πολίτη, στις 29/3/2012.

Παρόλα αυτά, η αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς, έσπευσε να εκδώσει άδεια εγκατάστασης, στις 16/12/2012, ενώ η αρμοδιότητα αυτή ανήκε στο ΥΠΕΚΑ, σύμφωνα με όσα ίσχυαν τότε. Γι αυτό ασκήθηκε (27/12/2011) προσφυγή στον υπουργό ΠΕΚΑ, σαν προϊστάμενη αρχή, κατά της συγκεκριμένης απόφασης. Αφού απέτυχε μια πρώτη προσπάθεια να καταστεί μη νόμιμη η προσφυγή (με επίκληση έννομου συμφέροντος, εξουσιοδοτήσεων κλπ.) εκδόθηκε (30/3/2012) απόφαση του ΥΠΕΚΑ, με την οποία γίνεται δεκτή η προσφυγή και ακυρώνεται η άδεια εγκατάστασης.

Στο μεταξύ, με το ν. 4014/2011 (για την περιβαλλοντική αδειοδότηση) και την υπουργική απόφαση 1958/13.1.2012 (ΦΕΚ Β΄ 21) για τη νέα κατάταξη των έργων, η αρμοδιότητα αδειοδότησης για το συγκεκριμένο έργο έχει περάσει στην αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς, στην οποία παραπέμπεται η υπόθεση. Τελικά, η αποκεντρωμένη διοίκηση, προτού καλά - καλά της κοινοποιηθεί η απόφαση, εκδίδει (9/4/2012) τη νέα άδεια εγκατάστασης, σε χρόνο ρεκόρ.

Η κατάληξη της υπόθεσης ήταν, φυσικά, αναμενόμενη. Επανερχόμαστε στο ζήτημα για τρεις λόγους:

- να υπογραμμίσουμε τη σημασία των παρεμβάσεων σε όλα τα επίπεδα

- να αναδείξουμε, για μια ακόμη φορά, με ποιο τρόπο και προς ποια κατεύθυνση λειτουργεί ο κρατικός μηχανισμός

- να κάνουμε γνωστή μια, έστω βραχύβια, απόφαση ακύρωσης, η οποία στο μέλλον που μας προδιαγράφουν μπορεί να αποτελέσει συλλεκτικό κείμενο (γι αυτό και την παραθέτουμε αυτούσια)

2012_03_30_ΥΠΕΚΑ_ακύρωση άδειας εγκατάστασης

Εδώ υπάρχει η νέα άδεια εγκατάστασης.

Γεράνεια ... όπως Ελικώνας

Λίγοι, πλέον, πιστεύουν ότι η στοχοποίηση του Ελικώνα, σαν περιοχής υπερσυγκέντρωσης βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων,  είναι μια εξαίρεση του κανόνα. Γι αυτούς τους λίγους, είναι εξαιρετικά διδακτική η αντίστοιχη (πρόσφατη) εμπειρία στα κοντινά μας Γεράνεια όρη, δηλαδή, για στην περιοχή ανάμεσα σε Λουτράκι, Περαχώρα, Αγίους Θεοδώρους. Για τους υπόλοιπους, τους πιο "ψυλλιασμένους", είναι, επίσης, διδακτική η περίπτωση για το εύρος της συσπείρωσης, που έχει επιτευχθεί, με επίκεντρο την "Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στη Βιομηχανία Παραγωγής Αιολικής Ενέργειας στα Γεράνεια".

Μάθετε περισσότερα στο blog:
http://www.geraniasos.blogspot.com/ 

Η επιτροπή οργάνωσε μια δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό, την Κυριακή 22/1/2012. Από την εκδήλωση αυτή προέρχεται η παρακάτω παρουσίαση - συνδετικός κρίκος του δικού τους αγώνα, με το δικό μας αγώνα.

Κόλαφος στο ΥΠΕΚΑ και τον περιφερειάρχη από το συνήγορο του πολίτη

Είναι γνωστή η περίπτωση της επέκτασης (διπλασιασμού) της υφιστάμενης αιολικής εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι» (Αγία Άννα και Κορώνεια). Η προσπάθεια έγκρισης της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2009. Εκτός των ουσιαστικών ζητημάτων του περιεχομένου της ΜΠΕ, η διαδικασία δημοσιοποίησης και αξιολόγησης της ΜΠΕ υπήρξε διάτρητη και παράνομη, γεγονός που καταγγέλθηκε και με αναφορά στο συνήγορο του πολίτη, στις 10/12/2009. Φτάσαμε δύο χρόνια μετά, για να εγκριθεί η ΜΠΕ, στις 6/9/2011, και αμέσως μετά, στις 16/12/2011, να εκδοθεί η άδεια εγκατάστασης. Πάλι κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας, αφού η απόφαση εκδόθηκε από την αποκεντρωμένη διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας, αντί του ΥΠΕΚΑ, όπως προβλέπεται.

Στο διάστημα αυτό των δύο χρόνων, ο συνήγορος του πολίτη συνεχίζει να διερευνά, παρά τα προσκόμματα και παρά την έκδοση των παραπάνω διοικητικών αποφάσεων, την αναφορά των επιτροπών των πολιτών. Το τελευταίο έγγραφο του συνηγόρου, προς την ΕΥΠΕ και την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, αποτελεί κόλαφο γι αυτές. Επισημαίνεται χαρακτηριστικά:

«H μη απάντηση από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Ν. Βοιωτίας και ακολούθως από τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας συνιστά άρνηση σύμπραξης στην επίλυση του προβλήματος και θέτει σε αμφισβήτηση την νομιμότητα της διαδικασίας δημοσιοποίησης.

Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της διαμεσολαβητικής μας παρέμβασης επιθυμούμε να επισημάνουμε προς την ΕΥΠΕ και τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, ότι οφείλουν να αποφεύγουν ενέργειες που επιφέρουν καταστάσεις οι οποίες αντίκεινται στην αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των διοικουμένων προς τη Διοίκηση.»

Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο Λιβαδειάς, ορισμένοι από τους δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, αγνόησαν την τεκμηριωμένη παρέμβαση των πολιτών και δικαιολόγησαν τη στάση ανοχής που κράτησαν μιλώντας για «την εμπιστοσύνη που πρέπει να δείξουμε στους λειτουργούς της δημόσιας διοίκησης, οι οποίοι έδωσαν τις εγκρίσεις». Τώρα που ο ίδιος ο συνήγορος του πολίτη θέτει ευθέως θέμα νομιμότητας των ενεργειών τους, τι έχουν, άραγε, να αντιτάξουν; Θα αποφασίσουν κάποια στιγμή να τοποθετηθούν επί της ουσίας (της καταστροφής του ορεινού όγκου του Ελικώνα) ή θα συνεχίσουν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους;

Για την ιστορία, να θυμίσουμε ότι και κατά της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων και κατά της απόφασης έκδοσης άδειας εγκατάστασης εκκρεμούν προσφυγές στο ΥΠΕΚΑ, από τις επιτροπές πολιτών.

Ακολουθεί η τελευταία επιστολή του συνηγόρου του πολίτη:

2011_11_15_συνήγορος του πολίτη

Το υπουργείο κρύβεται, ο δήμος σφυρίζει αδιάφορα … οι άδειες εγκατάστασης έρχονται

Τα προμηνύματα της νέας επέλασης βιομηχανικών αιολικών εγκαταστάσεων στον ορεινό όγκο του Ελικώνα τα είδαμε τέλος Αυγούστου, αρχές Σεπτέμβρη. Τότε δημοσιοποιήθηκε η περιβαλλοντική αδειοδότηση της εγκατάστασης στη «Μεγάλη Λούτσα» και της επέκτασης της υφιστάμενης εγκατάστασης στο «Περδικοβούνι». Στο τέλος του Νοέμβρη και στις αρχές του Δεκέμβρη ήρθε το μεγάλο κύμα. Με τα νέα δεδομένα, η κατάσταση, μόνο στον κεντρικό ορεινό όγκο του Ελικώνα, καταγράφεται στον πίνακα που ακολουθεί. Ένα μέρος, πάλι, από τις εγκαταστάσεις του πίνακα απεικονίζεται στο γράφημα, που ακολουθεί τον πίνακα.

κεντρικός Ελικώνας_άδειες_2011_12_21

χάρτης κεντρικού Ελικώνα

Οι επιτροπές αγώνα, οι φορείς και η Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον πραγματοποίησαν ανοιχτή συγκέντρωση στη Λιβαδειά (13/9) και έφεραν το θέμα, για πρώτη φορά, στο δημοτικό συμβούλιο Λιβαδειάς. Εκεί συζητήθηκε μόνο η περίπτωση της «Μεγάλης Λούτσας», με το δημοτικό συμβούλιο να «κλείνει» ουσιαστικά το θέμα. Ο σύλλογος των Ελικωνίων κατέθεσε, στη συνέχεια, προσφυγή στο ΣτΕ.

Το θέμα της επέκτασης στο «Περδικοβούνι» θεωρήθηκε εκτός ημερήσιας διάταξης και το δημοτικό συμβούλιο δεν τοποθετήθηκε. Η επιτροπή φορέων και κατοίκων Αγίας Άννας και η ομάδα πολιτών Κορώνειας κατέθεσαν (στις 17/10/2011) νέο αίτημα συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο, που το υπέγραφαν 78 πολίτες. Πέρασαν πάνω από δύο μήνες, μέχρι το προεδρείο του δημοτικού συμβουλίου, σε συνεννόηση με τον κ. δήμαρχο, να φέρουν το θέμα για συζήτηση, στις 21/12/2011, παραμονές Χριστουγέννων.

Στο μεταξύ, η επιτροπή φορέων και κατοίκων Αγίας Άννας κατέθεσε αίτηση θεραπείας στο ΥΠΕΚΑ, κατά της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, στις 14/10/2011. Ακόμη πιο «γοργοκίνητο» το ΥΠΕΚΑ δεν έχει απαντήσει μέχρι σήμερα, ενώ οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες αποφεύγουν να απαντήσουν στις διαρκείς κρούσεις επικοινωνίας που τους γίνονται. Τυχαία; Μάλλον σκόπιμα, αφού στις 16/12/2011 εκδίδεται η άδεια εγκατάστασης για το «Περδικοβούνι», με απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας. Κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση η αδειοδοτούσα αρχή είναι το ΥΠΕΚΑ. Για το λόγο αυτό, η επιτροπή φορέων και κατοίκων Αγίας Άννας προσβάλλει και τη νέα απόφαση, με προσφυγή στο ΥΠΕΚΑ, στις 27/12/2011.

Κατόπιν εορτής, λοιπόν, η συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο Λιβαδειάς, με έντονη την παρουσία των πολιτών. Σ’ αυτό το κλίμα, περίσσεψαν τα καλά λόγια για «την εμπεριστατωμένη εισήγηση και το υπόμνημα» των συλλογικοτήτων των πολιτών του Ελικώνα. Αλλά, όταν έφτασε η ώρα της .. κρίσης, άρχισαν τα μισόλογα και οι υπεκφυγές. Το σύνολο της πλειοψηφούσας παράταξης και της παράταξης του κ. Τσιφή (πλην δύο συμβούλων) προτίμησαν να στοιχηθούν στη γραμμή της υποστήριξης των έργων καταστροφής του Ελικώνα. Πιο δημοφιλές αποδείχτηκε το επιχείρημα: «μα δεν ξέρουν οι δημόσιες υπηρεσίες και οι δημόσιοι λειτουργοί ποιο είναι το σωστό;». Και ο εύσχημος δρόμος της … απόδρασης ο γνωστός: όταν δεν θέλουμε να λύσουμε ένα πρόβλημα, τι κάνουμε; Συγκροτούμε μια επιτροπή για να μελετήσει το θέμα.

Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, η «καλλικρατική» τοπική αυτοδιοίκηση, όπως και η «καποδιστριακή», όπως και η χθεσινή νομαρχιακή και η σημερινή περιφερειακή «αυτοδιοίκηση» αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων και όχι μόνο. Λειτούργησε και λειτουργεί σαν ο «δούρειος ίππος» των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων της αιολικής ενέργειας και σαν ιμάντας μεταβίβασης μιας ανάλγητης και στυγνής κυβερνητικής πολιτικής, στις σκληρές συνθήκες του μνημονίου. Όσο για τους πολίτες, θα τους ξαναθυμηθούν, λίγο πριν τις εκλογές. Αλλά τότε, οι παλιές συνταγές, ίσως αποδειχτούν τελείως ανεπαρκείς, αφού το κύμα της γενικευμένης αμφισβήτησης των θεσμικών εκπροσώπων δεν θα αφήσει ανέγγιχτα και τα κατώτερα στρώματα του πολιτικού προσωπικού.

Προς το παρόν, εμείς οι πολίτες, οι φορείς και οι συλλογικότητές μας συνειδητοποιούμε ότι όλο το βάρος της αντιμετώπισης της επίθεσης της αιολικής βιομηχανίας στον Ελικώνα θα το σηκώσουμε μόνοι μας. Στο χέρι μας είναι να αποφασίσουμε αν θα το κάνουμε με έναν ενεργητικό και δυναμικό τρόπο ή κρατώντας μια παθητική στάση.